O porquiño polo que vale....... 12.000 eurazos

O tema de Quinín está tomando, como por outro lado era previsible, tintes mafiosos. Xa mo advertiu un contacto que teño en Dumbría hai un tempo: "o Terrelo (o propietario de Quinín, Antonio Caramés) é moi listo. Xa anda buscando unha subvención para deixar vivo ao porco...". Bueno, estamos nun país no que a xente do rural adquiriu a mala costume de que lle pagasen por non facer cousas: non producir leite, abandoar os cultivos... Non é culpa deles, senón de quen trata aos labregos como se fosen os indios dunha reserva, pero sen casinos. Así que neste contexto ata podo entender o razoamento do señor. A ninguén lle gusta renunciar a uns chourizos...


A cousa comeza a dexenerar cando entra en escea unha ONG catalana, AnimaNaturalis, tan benintencionada como inxenua. Pretende mercar a Quinín e trasladalo a unha granxa na que poida xogar con cativos e dar os seus longos paseos. Todo apunta a un final feliz, ata que tocamos o cochino tema dos cartos: eles ofrecen 400 euros, pero o Terrelo pide... 12.000!!!!

Doce mil eurazos por un cocho que valeu (segundo a mesma muller do propietario) 60 euros na feira. Dous millóns de pesetas!!

Obviamente en AnimaNaturalis non están dispostos a pagar tanto. A verdade é que xa non sei ben o que pintaba esta xente vindo ata Galiza para mercar un cocho por 400 euros, por moi Quinín que fose. Pero o divertido é ver a nova faceta do Terrelo convertido en secuestrador de cochos e estafador de perroflautas.

Terrelo ao mundo: "Se non acceden ás miñas peticións, devolvereilles ao cocho envasado ao baleiro!"

Que terá pensado este home? Tensar a corda? Preferirá levar a cabo o cochicidio para logo vender os chourizos de Quinín a prezos prohibitivos no seu bar? Non me cabe dúbida de que o coitelo non lle ha tremar na man. A conta atrás para o San Martiño continúa...

E mentres un trata de aproveitarse do olfato informativo dos intrépidos becarios da Coz (vaia monstro crearon...), outros simplemente desfrutan das súas mascotas. É o caso de Ramón Bértoa, veciño de Batalo, na Laracha. Cuestionado polo caso de Quinín, este bo home declara: «A min iso non me gusta. Eu a Mula tereina comigo ata que morra». Mula é un xabarín femia de 5 anos que tamén comparte paseos e xogos co seu dono. Resposta ás ordes deste e cómelle na man. E, polo que parece, agárdalle unha morte natural.

Mula co seu dono Roberto

Non quedará aquí o tema. O home de Enzoufado en Dumbría xa avisou de que o caso de Quinín era a punta do iceberg. Seica hai un veciño da zona que tamén ten un xabarín por mascota, e ven xuntos a tele despois de comer... Non sei cómo se lles puido escapar aos da Coz, debían estar mirando no lixo de Lendoiro.

Algo que sabe tan ben non pode ser malo

A pregunta é: será verdade que vivimos nun país de animales? Enténdemonos mellor cos cochos e cos porcos en xeral que coas persoas? O Xabarín Club realmente constitúe unha imaxe atávica para todos nós? Benvidos a Cocholand!

Link:
Podedes ler esta nova na web de AnimaNaturalis (grazas, León!). Será casualidade pero é calcadiña á da Coz (foto inclusive que eu tamén "roubei")...