27 de fevereiro de 2009

Reflexión

Chega á fin a campaña e chega a xornada de reflexión. E apetéceme cavilar un pouco sobre o acontecido, que case non comentei aparte dalgún aspecto puntual. Tratarei de facer unha análise coherente, pero non obxectiva nin imparcial, porque nin podo nin quero. Pero é que ningunha persoa ou medio é imparcial. A diferencia é que eu e a Voz de Galicia non tentamos de agochalo.


PP

Os populares veñen de 4 anos de oposición nos que practicamente se limitaron a buscar fisuras entre os dous partidos do goberno, a aproveitar unha sospeitosa vaga de incendios ao comezo da lexislatura e a crear cabalos de batalla en temas como a Cidade da Cultura, Sogama ou a lingua a partir de decisións que eles mesmos tomaron estando no poder.


A campaña comezoulles mal, moi mal. Os escándalos de corrupción e espías no PP, ademais da cada vez máis evidente falta de liderazgo de Rajoy, mollan a un Feijoo acostumado a pasar máis tempo en Madrid que en Santiago. Escándalos que tamén salpicaron aos números 1 de Coruña e Ourense. Caso aparte o número 2 por Coruña, Pedro Arias, membro dos Peóns Negros, grupo defensor da teoría da conspiración do 11-M.


A campaña foise enconando cara o final. Axudados por algún medio botado ao monte, o PP foi remontando nas enquisas ante o asombro do propio Núñez Feijoo. A falta de argumentos, Feijoo negouse a debater e optou por unha campaña bastante porca encamiñada ao descrédito público dos seus contrincantes a calquera prezo. Fotos de paparazzis, facturas falsas, reventar mitins alleos... Todo vale. O clímax ocorreu onte, cando o cacique ourensano Baltar chamou "maricón e pufero" ao socialista Pachi Vázquez e "maltratador" a Quintana. Espero que este home non saia de rositas da política e algún día responda por convertir a provincia de Ourense na súa finca.


PSOE

Os socialistas fixeron un cambio tranquilo. Ou, de xeito máis crítico: covarde. Limitáronse a cumprir o guión, reflectindo unha clara mellora con respecto aos anos anteriores pero demasiado liviá, en concordancia co seu papel na oposición. Na miña opinión, o PSdeG sempre sacou un proveito excesivo dos pequenos esforzos que fixeron en Galicia.


Touriño non foi un presidente brillante, pero polo menos exerceu con máis seriedade e respecto que o seu antecesor.
Na campaña o PSOE controuse absolutamente na figura de Touriño, sen reivindicar para nada a xestión das súas áreas. Un erro na miña opinión: Touriño non pode irse de estrela cando o candidato do PP aspira a moitos máis votos. Logo pasaron a reivindicar máis o cambio, meténdolle algunha andanada ao seu socio. Esa parte gustoume máis.


BNG
En líneas xerais, eu penso que a xestión do BNG nas súas áreas da Xunta foi boa nesta lexislatura. Nos ámbitos que coñezo máis de perto (Innovación e Medio Rural) fixo máis en 4 anos que o PP nos 16 anteriores. Unha xestión que foi bastante maltratada polos medios, poñendo a lupa sobre calquera aspecto cuestionable e minimizando os proxectos importantes que se levaron a cabo.

Teño que dicir que me parece inxusto o xeito en que o Bloque se convertiu na diana de moitos ataques. Entendo que quizáis haxa algo de mala conciencia por quen toda a vida apoiou a xente como Fraga e se sentiu sinalado polo BNG.

A campaña electoral non me gustou. Estivo excesivamente centrada en Anxo Quintana, que non é "anxo" da miña devoción. Metéronlle moita caña e iso acabou pasándolle factura.


Terra Galega


O sempiterno alcalde de Narón Xoán Gato preséntase ás eleccións coa esperanza improbable de sacar un escano que lle permita ser bisagra (para pactar co PP, polos seus antecedentes). Gústame que haxa variedade de candidatos e opcións, pero non deixo de preguntarme quén financia unha campaña tan ambiciosa como inútil.


UPyD


Este partido, sen opcións de representación segundo as enquisas, está tendo un peso mediático moi superior ao seu apoio social. Os seus argumentos disgústanme bastante. Non xa porque non estea dacordo, senón porque me parecen falsos. Realmente, basean o seu ideario nunha loita a morte contra o nacionalismo, pero isto non é Euskadi nin Cataluña: aquí o nacionalismo non leva 20 anos gobernando.


Esquerda Unida


Un partido co que simpatizo pero que non me gusta neste momento. Non me gusta a candidata, a ferrolá Yolanda Díaz. Paréceme demagóxica e cun discurso baleiro.


La Voz de Galicia


Pódese considerar un partido máis en liza. A Santiago Rey molestoulle moito a saída de Xornal de Galicia, medio afín ao BNG e ao bopartito, así como a exclusión dos seus intereses no concurso eólico. Como consecuencia quitáronse a máscara. A Voz non está facendo nada distinto ao que facía antes (estamos acostumados ás súas campañas de persecución sobre persoas e institucións), simplemente que agora non disimula as formas.


Desencanto
Un concepto moi presente entre os votantes do bipartito e que comparto nalgunha medida. Ten razón Anxo Quintana cando di que máis de 50 anos de goberno da dereita en Galicia non se poden cambiar en catro. Tamén é certo que moitos medios mostraron unha actitude moito máis crítica co bipartito que con Fraga. Pero hai que recoñecer que o votante de esquerdas é máis esixente que o de dereitas, e os políticos deben respostar a esa esixencia, que outras veces lles favorece.

Localismo
Efectivamente, a área de Vigo foi maltratada no pasado, a pesar de ser o motor económico de Galicia, e merece que iso se corrixa. Pero, como coruñés, cóstame entender certas decisións. Por exemplo, se Coruña perdeu a capitalidade en favor de Santiago para evitar que unha das grandes cidades acumulase moito poder, por que Touriño levou a Consellería de Pesca e logo a capital de Euro-Rexión a Vigo? Por que o Estado vai pagar integramente a circunvalación a Santiago e só comprometeu unha pequena parte das circunvalacións de Coruña e Vigo, con áreas metropolitanas moitísimo maiores? Por que o capital coruñés ficou excluído do concurso eólico?

Baixo perfil
Galicia produce moitos políticos de éxito en Madrid (agora hai 4 ministros, un líder da oposición, secretario xeral do PSOE...). Se pensamos que os que están aquí son malos pode que tamén sexa responsabilidade duns galegos que durante anos lles pedimos ben pouco.
Tócame algo as narices que agora a xente se acorde de Fraga e Beiras. Do primeiro tivemos abondo. E do segundo, do que eu me declaro antigo admirador, simplemente fastídiame que quen o insultaba e non lle votaría na vida, agora o reivindique.


En resumo
Nestes 4 anos Galicia cambiou. Non hai máis que ver o esixentes que somos agora co noso Goberno e o pouco que lle pediamos a Fraga. É certo que falta de visión e de capacidade dalgúns impediu que ese cambio colmase as expectativas daqueles que o agardábamos con demasiadas ganas. Pero iso non me parece motivo suficiente para botalo abaixo.

Eu pasei toda a vida gobernado pola dereita e vendo a Galicia á cola de España e Europa. Non penso permitir que, co meu voto ou coa miña abstención, saia favorecido un Feijoo que representa a un partido dividido, corrupto e radical, que case nos fai estranar aos Cuiñas e Palmous de antano.

23 de fevereiro de 2009

"Es que si no, no siintiende"


Estación de servicio da AP-9 en Ordes. Xa postos o cartel da esquerda podía dicir: "Mexa por dentro, porcón!".

19 de fevereiro de 2009

Campus bizarro

Nese templo do saber e do mamoneo que son as universidades pasan cousas ben raras. Como xa levo uns cantos anos en diversas facultades e escolas teño anécdotas para dar e tomar, pero desta vez voume limitar a feitos dos cales teño proba gráfica. Os móbiles non minten.

Gaña créditos xogando ao bridge


A foto tomeina esta mañá. Sen comentarios, e eu collendo materias de Maxisterio como un gilipollas...


Explota explotáme explo!


Este cartaz semella redactado por un xenio do humor surrealista. Estaba pola facultade de Camiños do Campus de Elviña a semana pasada. Se é que con certas cousas non se xoga, por moito que os alumnos pidan prácticas.


Eles tamén teñen dereito


Na Universidade de Vigo todo o mundo devece por aprender. É por iso que ata os cabalos queren ir a clase. Esta foto tomeina dende a facultade de Teleco, no Campus de Marcosende. O CUVI está bastante a tomar polo cu de Vigo, no alto dun monte. Pero monte monte, cun vento frío de carallo e fauna salvaxe (estudantes aparte). Iso si, hai boas vistas dende certos sitios.



Ataque dende o tellado exterior


Certas criaturas de consistencia líquida e cor merdenta están tentando infiltrarse na Facultade de Informática. Escolleron o sitio máis concorrido: a zona das máquinas expendedoras e a fotocopiadora. As autoridades académicas loitan contra a invasión con medios ultrasofisticados: papeleiras.


A orixe deste fluxo noxento semella estar entre as placas de formigón:

Curioso que nun Campus no que conviven Aparelladores, Camiños e Arquitectura pasen estas cousas.

En todo caso, con estas chorradillas as horas pasan máis rápidas.

14 de fevereiro de 2009

Cando a ría soa drogha leva

Vou presentar dous acontencementos, aparentemente independentes, que tiveron lugar o pasado xoves 12 moi cerca de todos nós.

Feito 1: Marichalar na Coru.
Jaime de Marichalar honrounos a todos os coruñeses coa súa aristocrática presencia o pasado xoves, en compañía dun maromo que lle facíade gardaespaldas (quén o paga?).
A Coz documentou moi profesionalmente o seu percorrido:
La caminata del ex esposo de la infanta Elena, con la que cesó temporalmente su convivencia matrimonial hace año y medio (que digo eu que con poñer "ex-esposo" bastaba...), arrancó en la plaza de María Pita, donde compró un cupón a la vendedora callejera de la ONCE. «Me pidió el cuponazo para el viernes», comenta Pili. Con el 28185 en el bolsillo de su elegante abrigo azul cruzó la plaza. «¡Va por allí!», exclama un vecino que apunta con el dedo hacia Riego de Agua. «Está por la calle Real», confirma otra persona. «Nos acabamos de cruzar con él», dice una mujer.
Jo, que mañana de locos en lacoru! Antes de todo iso, Marichi estivo nos Cantóns, na sede da Fundación Caixagalicia, facendo unha visita privada. Imaxino que non lle darían un crédito, que a cousa está moi mala.
Preguntado polo motivo da súa visita, don Jaime soltou un lacónico: "Por trabajo"...

JAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJAJA


Feito 2: Planeadora da drogha e cadáver en Nigrán.
O mesmo día, un pouco máis ao Sur, atoparon unha planeadora xigante na praia de Areafofa (non Area Fofa, como puxeron na Coz XDDD), en Nigrán. Case 20 metros de eslora e 2.100 cabalos de potencia tiña o becho.
A planeadora foi abandonada alí logo de abortarse unha importantísima descarga en altamar. Os ocupantes deixaron alí moita información...e un cadáver a 18 millas da costa.


Agora voltemos ao principio. Un farlopero descontrolado como Marichalar en Coruña por misteriosos asuntos de traballo + megaplaneadora de farlopa abandonada en Nigrán. Feitos independentes? Vostede decide, señora.

Esperemos que xa que se foi de vacío lle toque o Cuponazo ao coitado. Ou, cando menos, que lle poida dar outros usos ao boleto.

12 de fevereiro de 2009

O calote do gigoló

A tele estaba posta co telexornal da galega sen que eu lle prestase demasiada atención. De súpeto escoito: "nova víctima do xa coñecido como calote do gigoló", e os meus sentidos póñense alerta. Aparte de que a palabra calote mola, chamoume a atención un contido tan atrevido no telexornal da galega, que normalmente elude todo tema polémico (ou interesante, segundo se mire).

Un rapaz de Sarria leu no xornal un anuncio pedindo homes para contactos sexuales con "señoras adineradas". Ou sexa, te enrollas coa señora Robinson e enriba te paga porque lle sobran os cartos. O fulano atopou nese anuncio a resposta a unha vocación perdida, e chamou para ofrecerse. Xa de primeiras, lle piden 217 euros para abrirse unha ficha na axencia (digo eu que a ficha en vez de foto carné levaría ouro...). Mal rollo. Iso de que o suposto traballador lle pague ao suposto xefe nunca é bo sinal. Cando comezas nunha empresa o habitual é que non te paguen. Fanche o favor de que traballes para eles e a cambio logo se pensan se lles cunde remunerarte. Logo ven a beca de formación, o contrato en prácticas, o contrato temporal... e, con sorte, en 10 anos podes comezar a pagar os prazos da hipoteca. Iso eres afortunado e atopas unha empresa seria, desas que ían de puta madre durante os últimos 15 anos e logo non soportan 6 meses de crise.

Foto roubada ao gigoló dos Ancares paseando cun anano gay por unha céntrica rúa de Sarria.

Pero ao tema. A axencia chama ao rapaz e dille que ten un contacto interesado nel, pero que para concretalo terá que ingresar 4500 eurazos... que logo lle serán devoltos xunto con 5000 euros, que é o prezo que cobra o mozo por "sesión".
Aquí hai que parar, porque as cifras xa parecen de traspasos de futbolistas. Para empezar, por que son necesarios 4500 euros para concretar unha cita? Eu teño amigos que botan unha morea de tempo para no msn para decidir qué película ver, pero nin facendo unha conferencia de 5 horas desde Australia son quen de gastar iso. Ademais, non sería lóxico que pagase a muller interesada nos servizos do noso sarriano? E, por certo, ningunha persoa chega a ser unha "señora adinerada" se gasta 5000 euros cada vez que lle pica a perrecha. Iso nin Pretty Woman. Dende logo o tío avispado non foi, pero a autoestima tíñaa alta.

O pobre (e, como pouco, inxenuo) gigoló concertou a cita nun hotel perto de Lugo, pero obviamente foi cancelada a última hora. Isto é un putadón, porque o fulano perfectamente puido incurrir en outros gastos adicionais destinados a entrar na profesión pola porta grande: condóns, vaselina, depilación láser dos collóns...
A partir de ahí, o rapaz pon unha reclamación e pouco despois a empresa (ou sexa, o número de teléfono), esvaécese. A verdade é que un timo cruel de carallo, porque xoga coas dúas cousas que máis putean ao persoal: os cartos e as ganas de mollar.

Impactante documento sobre a dura vida dos gigolós da montaña lucense.

8 de fevereiro de 2009

Lamentable

Ese é o calificativo para o que pasou hoxe en Santiago durante a manifestación de Falacia (perdón, Galicia) Bilingüe. O feito de que un grupo de cidadáns se manifesten con respecto para defender calquera idea que non atente contra os dereitos fundamentais, paréceme perfecto. Que entre eles houbese destacados cargos de certos partidos (PP e UPyD), tamén, é cousa deles. Pero ahí remata o positivo:

  • Que ao final só asistiran 3000 persoas a unha manifestación á que se lle fixo tanta publicidade, para a que se facilitou o transporte dende toda España, é lamentable. Ou mellor dito: é a realidade dunha sociedade que non acepta como propio un debate e un conflicto importado e artificial.
  • Que un feixe de descerebrados con gañas de gresca tentaran reventar a manifestación tamén é lamentable. Sobre todo porque non lles deu a cabeza para razonar que acabaron convertindo en noticia sonada o que era un sonado fracaso de convocatoria.
  • Que todas as televisións narraran a nova como se fose unha batalla campal entre etarras e sanos partidarios do "bilingüismo", non é lamentable, é triste. Nin un minuto lle adicaron xamais as televisións nacionais ao galego, parece que tivo que vir Rosa Díez (á que nunca lle importou tampouco un carallo) e catro perroflautas para que se convirta en noticia, aínda que sexa a costa da verdade.

A todo isto, aproveito para felicitar a Feijoo pola súa vista para atopar aos cabezas de lista do PP nas vindeiras eleccións. Claro que, se estás todo o día nos tejemanejes de Madrid, é difícil ter tempo para saber elixir un equipo decente. Temos a Negreira de número 1 por Coruña, un tío que ten como mérito perder de paliza contra o miniyó de Paco Vázquez e ser investigado pola Fiscalía polas irregularidades cometidas cando dirixía Portos de Galicia. Pero peor aínda é o número 2, Pedro Arias, animal político que xa pasou polo PC (si si, partido comunista), PSOE e PP, e que se fixo sonado nos últimos tempos por ser a cabeza visible en Galiza dos Peóns Negros, pseudo-secta defensora da teoría da conspiración do 11-M.
En Ourense don Alberto marcouse unha fichaxe estrela en economía: o ex-director de Caixa Ourense. Resulta que antonte se retirou da campaña case sen estrenarse porque o home perdeu a boa costume de pagar a Facenda. Unha medida cojonuda contra a crise, por certo. E non esquezamos a Corina Peta en Vigo, que ata agora o único que fixo foi reivindicar a súa identificación con Galicia Bilingüe e o seu compromiso de derogar as leis que o seu xefe (Feijoo) creou e apoiou cando era conselleiro con Fraga.

Con este equipo, vai facer falta moito radical perroflauta facendo o idiota para rascar votos. Comparados con estes, Cuíña e compañía eran santos.